Çocuklarımızı güzel ahlaklı eğitimi ve terbiyeli
yetiştirmek isteriz. Bu anlamda çocuklarımız mutlaka empati becerisi kazanması
gerekir. Empati bireyin kendini başkasının yerine koyarak olaya onun gözünden
bakabilmesi, olayı onun gözünde değerlendirebilmesidir. Bu yeteneği kazanan
bireyler genelde toplumda vicdan ve ahlak sahibi bireyler olarak göze çarpar.
Birey yaptığı yanlışı fark eder ve yanlışın nelere mal olduğunu bilir. Böylece
aynı hatayı bilerek bir daha tekrar etmez. Aynı hatayı işlememek için özen gösterir.
Empati bizim dışımızda diğer insanların duygu ve
düşünceleri ile özdeşim kurmamızı sağlar. Empati becerisi gelişen bireyler
bireysel yeteneklerinden çok sosyal yetenekleri ile ön plana çıkarlar.
Kendisinin bir birey olduğunu fark eder. Karşısındaki kişinin de duygusal bir
canlı olduğunu fark eder. Empati becerisini birey 7 yaşından itibaren somut
işlemler döneminde kazanır. Daha öncesi dönemde çocuk işlem öncesi ve ben
merkezci bir yapıda olduğu için empati becerisi gelişemez. Fiziksel ceza, tehdit,
azarlama gibi durumlar çocukların empati gelişimini engeller.
Çocuklara hikaye anlatarak, günlük olaylardan örnekler
vererek empati kurması sağlanabilir. Empati çocukların yaşadığı duygulara anlam
vermesini kolaylaştırır. Dergilerden yüz ifadesi seçerek çocuklara yüz okuma ve
görsel okuma ile empati becerisi kazandırılabilir. İçinde yardım ve dayanışma
konulu hikaye ve fıkralar anlatılabilir. Çocuklar empati ile uygun davranışları
içgörü haline getirir. Çocuklar ilişkilerinde daha destekleyici ve samimi
olurlar. Çatışma durumlarında çözüm üretmeyi öğrenirler. Yetişkinler mutlaka
empatik davranışları modellemelidir. Çocuklar neyin doğru neyin yanlış olduğunu
mutlaka bilmelidir. Sınırlar mutlaka önceden çizilmelidir. Çocuklara uygunsuz
davranışlar üzerinden konuşma imkanı verilmelidir. Çocukların duygu ve
düşünceleri alınmalıdır. Olaya mağdur açısında da bakması sağlanmalıdır. Diğer
insanların duygularını anlamaları ve fark etmeleri sağlanmalıdır. Dünyayı daha
pozitif ve tutarlı anlamaları sağlanır. Sorularla çocuğun durumu anlaması ve
hatasını fark etmesi sağlanmalıdır. Yaptığının diğer yanlış odluğunun
söylenmesi doğru değildir. Önemli olan hatasını kendisinin fark edip yanlışını
anlayıp bir daha tekrar etmemesidir.
0 yorum:
Yorum Gönder