Bir davranışın çalma olabilmesi için bireyin sahiplik kavramına sahip olması gerekir. 5 yaşına kadar bütün küçük çocuklar gördükleri şeyin kendisinin olduğunu düşünür. O yüzden 5 yaşına kadar olan çocukların bu davranışı çalma olarak değerlendirilemez. Çalma hastalığı olarak bilinen kliptonomi hastalığına sahip olan kişilerin eylemi de çalma olarak değelendirilemez. Çünkü kişi bunu isteği dışında gerçekleştirir.
10 yaşından sonra görülen ve süreklilik kazanan çalmalar çalma davranışı olarak adlandırılır. Çalma davranışını tetikleyen bazı durumlar vardır. Yeterli harçlık almayan çocuk ihtiyaçlarını karşılamak için çalma davranışı gösterebilir. Temel ihtiyacı karşılanmauan sevgi ve ilgi eksikliği olan bireylerde çalma davranışı çok sık görülür. Bazı çocuklar çalma davranışını ilgi çekmek ve dikkatleri üstüne çekmek için gerçekleştirir. Mülkiyet fikri gelişmemiş alkolik anne ve babaların çocuklarında çalma davranışı çok sık görülür.
Kıskançlık duygusu çocukları çalma davranışına itebilir. Arkadaşının sahip olduğu oyuncağı kıskanan bir çocuk onu gizlice çalmak isteyebilir. Ailesinden intikam almak adına da çalma davranışı sergilenebilir. Gurubun onayını almak, güçlerini kanıtlamak, öfkenin çocukta yarattığı bir eser olarak çalma davranışı görülebilir.
Çalmayla mücadele etmek için anne ve babanın dürüst ve samimi olması gerekir. Çocuklara örnek olmalı. Çalmanın kötü bir eylem olduğu anlatılmalıdır. Bulunan eşyayı mutlaka sahibine vermesi gerektiği söylenmelidir. Empati yaparak eşyası çalınan kişinin hissedebileceği durumlar anlatılmaya çalışılmalıdır. Çalma sonucunda başına gelebilecek felaketler anlatılabilir. Çalan insanların toplumda sevilmediği ve dışlandığı anlatılabilir.






0 yorum:
Yorum Gönder