Çocukları hayat sürecinde en çok etkileyen durumlardan
birisi hiç kuşkusuz anne ve babanın ayrılık kararı aldığı boşanma sürecidir.
Çocuk anne ve babasını bir arada görmek birlikte yaşamak ister. İlerleyen
zamanlarda birisini göremeyecek olması çocukta derin ruhsal ve psikolojik
sorunlar yaratır. Boşanma her çocuğu farklı boyutta etkiler. Çocukların gelişim
dönemleri bu süreçte çok önemlidir. Bebeklik dönemi ile çocukluk döneminde boşanmalar
çocukları farklı biçimde etkiler.
* BEBEKLİK DÖNEMİ (0-2 YAŞ) Bebek bu dönemde ayrılığı fark
eder ama nedenini anlayacak dönemde değildir. Sık ağlamaya başlar. Annesine
daha çok bağlanır. Altına kaçırma davranışı gösterir. Parmak emmeye başlar. Endişe
ve kaygıyı derinden hisseder. Öfke patlaması yaşar. Isırma gibi saldırgan
davranışlar sergiler. Eskisi gibi yaşamak, güvenli aile ortamı sağlamak,
endişeli görünmekten kaçınmak ve çocukla zaman geçirmek sorunun çözümü adına
yapılabilecek etkinliklerdir.
* OKUL ÖNCESİ ÇOCUKLAR (3-6 YAŞ) Boşanmayı anlamaz.
Ayrılığı fark eder ve sebebi olarak kendisini görüp suçluluk yaşayabilir. Yoğun
öfke duygusu yaşar. Hırçın, öfkeli ve huysuz olur. Uyku sorunu yaşar. Geceleri
kötü rüyalar görürü. İstediği zaman çocuğu ziyaret etme imkanı verilmesi,
telefonla sık görüşmek, çocukla vakit geçirmek, çocuğu yalnız bırakmamak,
ihtiyaçları zamanında karşılanması gerekir.
* OKUL DÖNEMİ (6-11 YAŞ) Boşanmayı anlar ve ayrılığı bilir.
Değişiklikleri anlamaya başlar. Kendisini aldatılmış ve değersiz hisseder.
Gidenin geri geleceğini düşünmeye başlar. Arkadaşlarını çoğu zaman görmezden
gelir. Okuldan artık kendisini kimsenin almayacağını düşünerek kaygı duymaya
başlar. Baş ve karın ağrısı şikayetleri artar. Uyku düzenleri bozulur. Suçlu
gördüğü anne ya da babasına düşmanlık besler. Ev dışı programlar, yüz yüze
iletişim kurmak, ev dışında aktif etkinlikler ve duygusal boşaltım yöntemleri
ile sorun aşılabilir.
Boşanma sürecinde birey hangi gelişim döneminde olursa
olsun bu süreçten olumsuz etkilenmektedir. Anne ve babalar kesinlikle bu
süreçte birbirlerini suçlamamalıdır. Çocuklarının bu durumdan en az etkilenmesi
için işbirliği yapmalıdır. Bu süreçte çocuklarını yalnız bırakmamalıdır.
Ayrılığı daha kolay hale getirmelidir.
0 yorum:
Yorum Gönder